دفاعیه دکتری در دانشکده مهندسی عمران

  نیما دیهیم، دانشجوی دوره دکتری دانشکده مهندسی عمران گرایش سازه، بیست و هشتم آبان‌ماه سال 92 از رساله خود با عنوان «بررسی آزمایشگاهی تقویت خمشی ستون بتن ­ آرمه با استفاده از آرماتورهای GFRP و الیاف GFRP در روش NSM » دفاع خواهد نمود.

  چکیده این رساله که راهنمایی آن را دکتر محمدعلی برخورداری و دکتر احمد نیکنام و مشاوره آن دکتر عبدالله حسینی بر عهده دارند به شرح زیر می‌باشد.

  تقویت ستونهای بتن­آرمه با استفاده از ژاکت پلیمری FRP یک روش معمول جهت افزایش ظرفیت محوری، مقاومت برشی و افزایش ظرفیت شکل­پذیری است، اما تاثیری در افزایش ظرفیت خمشی ستونها ندارد.

  باتوجه به اینکه تاکنون در تقویت خمشی ستونها، تنها از الیاف پلیمری FRP بصورت قائم استفاده شده و مسائل اجرایی مهار آنها تا حدی مشکل­ساز است، از روش نصب نزدیک سطح یا Near Surface Mounted که به اختصار NSM نامیده می­شود، استفاده گردیده است.

  با توجه به آنکه در تحقیقات صورت گرفته در تقویت خمشی ستونهای بتن آرمه در روش NSM ، عملکرد آرماتورهای FRP در مقدار کم درصد آرماتور طولی داخلی قابل تامل بوده و آزمایشات اندکی در تقویت خمشی ستونها با استفاده از آرماتورهای پلیمری از نوع شیشه یا Glass Fiber Reinforced Polymer که به اختصار GFRP نامیده می­شود انجام شده است، در این پژوهش از آرماتورها و ژاکتهای پلیمری GFRP جهت بهسازی و افزایش ظرفیت خمشی ستونها استفاده گردیده­اند.

  بدین منظور دو نمونه شاهد و پنج ستون تقویت شده با آرماتورهای GFRP در مقیاس 1:2 تحت بار محوری ثابت و بار جانبی رفت و برگشتی مورد آزمایش قرار گرفته­اند. متغیرهای آزمایشگاهی دو نسبت متفاوت آرماتورهای طولی تقویتی GFRP و سه تراز متفاوت بار محوری فشاری می­باشند.

  آزمایشها افزایش قابل ملاحظه­ در مقاومت خمشی و شکل پذیری را نشان دادند. الگوی خسارت در تمامی نمونه­های تقویت شده مشابه و شامل پارگی آرماتورهای طولی GFRP و رسیدن آرماتورها به حداکثر ظرفیت خود بدلیل کافی بودن طول مهاری در پای ستون می­باشند.

  همچنین در نمونه­های شاهد، الگوی خسارت شامل تعداد رشد و گسترش ترک در محدوده مفصل پلاستیک همراه با خرد شدگی بتن فشاری و کمانش آرماتورهای طولی فولادی می­باشند.

  مشارکت تغییرمکان ناشی از لغزش آرماتورهای فولادی طولی منبع اصلی تغییرمکان جانبی در همه نمونه­ها می­باشد.